Günümüz teknolojisinde, savaş halinde, savaştıkları ülkenin neresini vurmak istiyorlarsa, füzeleri o yöne ayarlıyor ve vuruyorlar.

İran’la Amerika ve İsrail arasında yapılan görüşmeler sırasında savaşı başlattı ABD ve İsrail. Bu bir hileydi. Ama 65 kız öğrencinin ve 5 öğretmenin bulunduğu kız okulunu vurarak 70 kişinin ölümüne yol açmaları, yalnız İran’ın değil, tüm dünya ülkelerinin yüreğini sızlatmıştır.

İran savaşında, ABD ve İsrail’in özellikle çocuklara karşı tutumu büyük bir vahşettir.

Artık bu iki ülkeye güvenilerek hiçbir antlaşma yapılmayacağını da dünyaya gösterdiler. Küçük yaştaki 65 kız öğrencinin vurulması, dünyamızda yaşayan hiçbir ülke yurttaşının vicdanlarından silinmeyecektir.

Çünkü bir kız okulunun vurulması, bir yanlışlık değil, bir niyet ve bir karardı.

Konuyu, ABD, İsrail – İran savaşında, İranlı kız çocuklarının vurulması nedeniyle, Rahmi Turan’ın 3 Mart tarihli yazısına getirecek olursak, Rahmi Turan, İstanbul Ticaret Odası Meclis Başkanının sunumuna dayanarak diyor ki:

“Türkiye’de toplam 350 bin çocuk öksüz.

25 bir çocuk devlet koruması altında.

5.100 çocuk, çeşitli suçlar nedeniyle cezaevinde.

45 bin çocuk da, evsiz, barksız sokakta yaşıyor.

Biz savaşta değiliz ama bu kadar çocuğun durumu düşündürmüyor mu?

Çocuk dediğimiz, ülkemizin gelecekteki yöneticileridir. Onları ne kadar sağlam temeller üzerinde yetiştirirsek, geleceğimize de, o oranda güvenle bakabiliriz.

Ama ülkemizdeki roller değişmiş. Kimi yöneticiler, amaçlarının çok dışına çıkarak, bilimle bağdaşmayan görüşler ortaya atıyor.

Bu konuda örnek verecek olursak, Milli Eğitim Bakanı, çağdaş eğitim sisteminin dışına çıkarak, Büyük Atatürk’ün kurduğu Diyanet İşleri Başkanlığının amaçlarıyla uyuşmayan görüşler ortaya atıyor, çocukları ispiyoncu yaparak, ana-babaların İslâmi değerlere karşı nasıl davrandıklarını ortaya koymaya çalışıyor. Bu görev Milli Eğitim Bakanına mı düşer ve böyle mi saptama yapılır?

Gitgide, ülkemizi, Taliban Afganistan’ına mı dönüştürmek istiyorlar?

Milli Eğitim Bakanının da eğitimdeki tutumu oldukça düşündürücü!

Sizce de öğle değil mi?