Yerel gazetelerimizin hiçbirini ayırmadan söylüyorum; Gazetecilik gözleme dayanmalıdır.

Ne demek bu?

Gazeteci, habere bizzat ulaşmalı, görmeli, duymalı, dinlemeli, gördüklerine, duyduklarına, ulaştıklarına kendi yorumlarını da katarak haberleştirmelidir.

İlimizde görev yapan bir savcımız, gazetemizi teşriflerinde dedi ki: “Gümüşhane de günlük yayınlanan dört gazete var. Dördünü de almaya gerek yok. Çünkü aynı haberleri yayınlıyorlar.”

Haksız mı?

Bence haklı. Valilikten ya da diğer kamu kurumlarından tüm gazetelere geçilen haberlerin başlıklarını bile değiştirmeden aynen yayınlıyoruz. Oysa haber aynı olabilir ama başlıklar değiştirilebilir, yorumlar yapılabilir. Haberi aynı başlıkla ve hiçbir değişiklik yapmadan verirseniz birbirinden kopya edilmiş anlamı da çıkar.

Gelelim yazının başlığının anlamına

Gazeteler nasıl ve neden hazıra alıştı?

Önce nedenini açıklayalım. Gümüşhane’de yayınlanan resmi ilanların miktarı, dört gazeteyi yaşatacak, seviyenin çok altında. O zaman gazeteler başka gelir kaynakları aramak zorunda kalıyor. Yeteri kadar eleman çalıştıramıyor. O nedenle hazır haberleri, gitmeden, görmeden, hiçbir yorum yapmadan, günümüz teknolojisinden de yararlanarak kullanıyor. Bu yüzden bazı yanlışlıklar da oluyor.

Haberi bizzat görüp dinlemediğiniz için yorum da yapamıyorsunuz.  İşte bu yüzden hazıra alışmış oluyorsunuz.

Hazıra alışma konusunu daha da açacak olursak, Gazete haberlerini oturduğunuz yerden kalkmadan alıp kullanıyorsunuz.

Gazetecilikte hazıra alışma dediğimiz olay bu.

Gazeteciliğin dışında başka bir gelir kaynağı aradığınızda da, Gazeteci sayılmıyorsunuz. Özellikle sarı basın kartı taşıyan gazeteciler, gazeteciliğin dışında, ücretsiz bile olsa, herhangi bir işin sahibi ve ortağı olamazlar.

Amacınız gazetecilikse, yalnızca gazeteci olacaksanız. Gazeteyi başka işlerin aracı olarak kullanırsanız, size gazeteci değil, gazeteciliği de kullanan iş adamı derler.