Özgürlük, dünyadaki en büyük servettir.

30 Ağustos, sadece kazanılmış bir zafer değil; kaybedilmiş bir ruhun, bu milleti oluşturan her ferdin bedenine yeniden dönüşüdür.

30 Ağustos, sadece bir ordunun zaferi değil; Mustafa Kemal Atatürk gibi bir liderin, bu milleti yediden yetmişe tek vücut hâlinde bir orduya dönüştürmesidir.

Fakat 30 Ağustos'u yalnızca 1922'nin 30 Ağustos'unda bırakıp anlamaya çalışırsak, bu büyük zaferin asıl anlamını eksik bırakmış oluruz. Çünkü bir milletin savaş meydanında kazandığı zafer kadar, o zaferden sonra hangi yöne yürüyeceği de önemlidir.

Nitekim Atatürk, zaferden üç yıl sonra, yine bir 30 Ağustos günü, Kastamonu'da yaptığı konuşmada şöyle diyordu:

“Şuur daima ileri ve yeniliğe götürür. Ricat (geri dönüş) kabul etmez.”

İşte 30 Ağustos'un ruhu tam da burada yatıyor.

Zafer, geriye dönmek için değil, ileriye yürümek için kazanılmıştı.

Atatürk, aynı konuşmada milletin iradesini ve vicdanını işaret ederek şöyle söylüyordu:

“Bizim ilham menbaımız (kaynağımız) doğrudan doğruya bütün Türk Milletinin vicdanı olmuştur. Ve daima olacaktır.”

Bu söz, bize şunu hatırlatıyor: Bir milletin gerçek gücü yalnızca ordusunda, silahında veya ekonomisinde değildir. Asıl güç; ortak aklında, ortak vicdanında ve geleceğe birlikte yürüme iradesindedir.

Atatürk'e göre savaş meydanındaki zafer, asıl mücadelenin yalnızca başlangıcıydı. Cehalete, hurafeye, geri kalmışlığa ve insanın aklını esir alan anlayışlara karşı da mücadele edilmesi gerekiyordu.

Bu nedenle Kastamonu konuşmasında çok açık bir ifade kullandı:

“Efendiler ve ey millet iyi biliniz ki Türkiye Cumhuriyeti şeyhler, dervişler, müritler, mensuplar memleketi olamaz. En doğru ve en hakiki tarikat, tarikatı medeniyedir.”

Bugün 30 Ağustos'u kutlarken, bu sözlerin neden söylendiğini de düşünmek zorundayız.

Çünkü bir ülkenin bağımsızlığı yalnızca sınırlarının korunmasıyla tamamlanmaz. İnsanının özgür düşünmesi, aklını kullanabilmesi, bilime ve bilgiye değer vermesi, kadın ve erkeğin birlikte ilerlemesi, vatandaşın devlet karşısında hakkını ve sorumluluğunu bilmesi de bağımsızlığın bir parçasıdır.

Atatürk yine aynı konuşmada, inkılapların amacını açıkça ortaya koyuyordu:

“Yaptığımız ve yapmakta olduğumuz inkılapların gayesi, Türkiye Cumhuriyeti Halkını tamamen asri (çağdaş) ve bütün mana ve eşkali ile medeni bir heyeti ictimaiye (toplum) haline irsal etmektir.”

Bugün bize düşen, 30 Ağustos'u sadece törenlerle, bayraklarla ve birkaç güzel sözle hatırlamak değildir.

Asıl mesele, o zaferin bize bıraktığı sorumluluğu hatırlamaktır.

Çünkü zafer kazanmak başka, zaferi yaşatmak başkadır.

30 Ağustos 1922'de Türk milleti bağımsızlığını kazanmak için savaş meydanında ayağa kalktı. Sonrasında ise aynı milletin çağdaşlaşması, gelişmesi ve geleceğe güvenle yürümesi için başka bir mücadele başladı.

Bugün bizlere düşen görev de bu yürüyüşü geriye çevirmemektir.

Çünkü Atatürk'ün söylediği gibi:

“Türk milleti çok büyük vakalarla isbat etti ki, müceddit (yenilikçi) ve inkılapçı bir millettir.”

30 Ağustos, işte bu yüzden sadece geçmişte kalmış bir askerî zafer değildir.

30 Ağustos; özgürlüğün, bağımsızlığın, aklın, bilimin ve millet olma şuurunun zaferidir.

Ve özgürlüğün kıymetini bilen milletler, kazandıkları zaferleri yalnızca kutlamaz; onların anlamını gelecek nesillere taşırlar.

30 Ağustos Zafer Bayramımız kutlu olsun.

Başta Gazi Mustafa Kemal Atatürk olmak üzere, bu vatan uğruna canını ortaya koyan bütün kahramanlarımızı rahmet, minnet ve saygıyla anıyorum.

Ne mutlu Türk'üm diyebilenlere ve özgürlüğün değerini bilenlere.