Girişimcilik Masalına Bir Son Verin: Kaynaklar Eriyor, Kimse Dur Demiyor!
​Artık yeter!
​Ortaokul sıralarından başlayıp üniversiteye, oradan tüm iş hayatına yayılan bitmek bilmez bir "girişimcilik" romantizmiyle karşı karşıyayız. Nedir bu girişimcilik? Kime, neye yarar? Herkes girişimci olabilir mi, olmalı mı? Kimse sormuyor.
​Bir yerde işe giren, işin ucundan tutar tutmaz istifa edip yan dükkânı açıyor. Herkes alkış tutuyor; protokol sıraya girip kurdele kesiyor, kameralara pozlar veriliyor. Ama kimse çıkıp "Siz ne yapıyorsunuz?" demiyor. Göz göre göre milli servet heba ediliyor.
​Ne bir pazar araştırması var ne fizibilite, ne hesap ne kitap... Vergi dairesine bir dilekçe, odaya bir kayıt; oldu bitti, tebrikler: Artık girişimcisiniz!
​Belediyelere, Ticaret ve Sanayi Odalarına, Esnaf Birliklerine açıkça sesleniyorum: Her aklına esenin, canının istediği köşede tabela asmasına artık bir dur deyin! Ne bölgesel ihtiyaç hesabı yapılıyor ne de bir planlama var. Veri yok, strateji yok. "Canım istedi açtım, hevesim bitti devrettim" anlayışıyla ekonomi yönetilmez.
​Türkiye, tabeladan ibaret mikro işletmelerle doldu taştı. Bir kişilik pastayı on kişi bölüşmeye çalışıyor, sonra da buradan bir katma değer ve refah çıkması bekleniyor. Sonuç?
* ​Nitelikli iş gücü eriyor,
* ​Nitelikli işveren yıpranıyor,
* ​Kıt sermaye buharlaşıp gidiyor.
​Açılışta kurdele kesenlerin cebinden tek kuruş çıkmıyor. İşler ters gidince de sorumluluk ya "kısmet değilmiş" diyerek kadere yükleniyor ya da "beceremedi" denip geçiştiriliyor. Girişimcilik bu değildir!
​Bugünün dünyasında bu çarpık düzen derhal değişmelidir. Girişimcilik bilime, veriye, bölgesel potansiyele ve somut ihtiyaçlara göre planlanmalıdır.
* ​Her önüne gelene işletme açtırmak yerine, mevcut güçlü işletmeler yeni dünyanın dinamiklerine göre dönüştürülmelidir.
* ​Katma değer üreten teknoloji odaklı girişimlere, ölçeklenebilir projelere ve melek yatırım ekosistemine öncelik verilmelidir.
​Tablo ortada:
* ​Almanya: 5,6 trilyon dolarlık devasa bir ekonomi ve yaklaşık 3,2 milyon KOBİ.
* ​Türkiye: 1,6 trilyon dolarlık bir ekonomi ve 4 milyonun üzerinde KOBİ!
​Bu acı tablo her şeyi özetliyor. Sayıca çok ama sermaye ve verimlilik olarak kırılgan, rekabet gücü olmayan bir KOBİ enflasyonuyla karşı karşıyayız. Bu yapıya plansızca kredi pompalamak, batığı ötelemekten ve ülke ekonomisini zayıflatmaktan başka bir işe yaramıyor.
​Ekonominin kurtuluşu nicelikte değil, niteliktedir. Sayıyı değil, kaliteyi, verimliliği ve küresel rekabet gücünü artırmaya odaklanmak zorundayız.